ღ♥ღسامول یروینیانღ♥ღ

هوا بس ناجوانمردانه سرد است ...

josemourinho22 — Thu, 19 Nov 2009 17:41:57 GMT

سلام دوستان خوبم

چند وقتی میشه اپ نکردم .اخه خیلی سرم شلوغه .بابا این درسا نفس ادم رو میگرن .خیلی دیگه فشار درسا زیاد شده .خدا خودش این ترم رو به خیر بگذرونه.من که پدرم دراومده.

اعصابم همش متشنجه.نمیدونم چی کار کنم .نمیتونم درست حسابی درس بخونم .بچه ها هم همش رو اعصابمن.خدایا اینا دیگه کین چقدر خودشیرینن.برای نمره هر کاری میکنن .مدام دنبال استادا میدون تا دم در اتاقشون .

خوب بگذریم چه خبرا؟ما که فقط میگذرونیم.میبینین عمر عین برق میگذره.همین دیروز بود که من اپ اول مهر رو کردما حالا دارم اپ اخر ابان رو میکنم.

نمیدونم حرف واسه گفتن زیاد داشتما ولی الان یادم نمیاد.

فقط دعا کنید این ترم هم بگذره.

خدایا به امید تو.

یا علی.

باز باران با ترانه...

josemourinho22 — Mon, 21 Sep 2009 15:42:18 GMT

سلام دوستان خوبم

این روزها همش دلم هوای اون دوران رو میکنه اون دورانی که تو کتابامون میخوندیم " باز باران با ترانه... با گوهر های فراوان... میخورد بر بام خانه... کودکی ۱۰ ساله بودم... "

اره هوای کودکیها... هوای دوران خوش بچگیها...هوای اون زمان که هیچ غمی نداشتیم ... همه ی فکرمون پی بازیهای دوران کودکی بود.توی کوچه مدام صدای خنده های کودکانه میپیچه , خنده هایی که از ته دل سر میدادیم.هر بازی که فکرش رو بکنین میکردیم با هر چیزی خودمون رو سرگرم میکردیم.همه با هم دوست بودیم گاهی با هم میخندیدیم گاهی با هم دعوا میکردیم اما زود با هم اشتی میکردیم و میرفتیم پی بازیمون.اما حالا باورتون نمیشه از کنار هم رد میشیم و انگار نه انگار که زمانی دوست و رفیق هم بودیم یار و همبازی هم بودیم .حتی سربلند نمیکنیم که به هم یه سلام خشک و خالی بکنیم .هییییییییییییییییییی .... ادما که بزرگ میشن چقدر زود عوض میشن و دیگه نمیشه بشناسیشون.

یادمه روز اول مهر همیشه یه حال و هوای دیگه ای داشت , یه عطر و بوی دیگه ای داشت.همه شاد و خوشحال بودیم .صبح زود با شادی از خواب بیدار میشدم و صبحانه میخوردم .خوراکی مدرسه رو بر میداشتم میذاشتم تو کیفم بعد لباسامو میپوشیدم و مادر ما رو از زیر قرآن رد میکرد.(من و برادرم)بعد که از خانه میامدم بیرون هوای خنکی به صورتم میخورد و سرحال میشدم سریع میرفتم تا ایستگاه مدرسه منتظر اومدن اتوبوس مدرسه میماندم.همه بچه ها می اومدند .همش به کیف و کفش و لباس هم نگاه میکردیم که ببینیم مال کدوممون قشنگتره , مال کدوم خوش رنگتره.اتوبوس مدرسه می اومد و همه سریع سوار میشدیم که بتونم جای بهتری بشینیم چون هر کسی هر جایی مینشست اونجا تا اخر سال مال اون بود .من همش میگفتم خوش به حال بچه های بزرگتر که جاهای بهتری میشینن.چون زورشون بیشتر بود.خلاصه اتوبوس راه می افتاد و ایستگاه به ایستگاه نگه میداشت تا همه ی بچه ها سوار بشن.وقتی میرسید مدرسه همه بچه ها با نظم و ترتیب میرفتیم داخل کسی شیطنت نمیکرد چون همیشه یکی از ناظما و معلما با ما بودند و میترسیدیم ببیننمون یا بچه های فوضول خبرکشی کنند.

وقتی میرفتیم توی مدرسه سریع میرفتم شماره کلاس و صفمون و اسم معلممون رو پیدا میکردم.بعد هم سریع میرفتم دنبال عارفه و الهام ( بهترین دوستانم) .وقتی می دیدم با هم تو یه کلاسیم خیلی خوشحال میشدم.البته ما از سال چهارم دبستان با هم دوست شدیم از اون موقع تا حالا با هم دوستیم.اما دیگه تو یک کلاس نیستیم.دیگه هر کدوم رفتیم دنبال سرنوشتمون.

وقتی کتابامو میگرفتم با ذوق و شوق مینشستم و نگاهشون میکردم و همش با خودم میگفتم کی میشه اخر سال بشه و من همه ی این کتابارو تا اخرشون بخونم.اونقدر زود میگذشت که تو یه چشم به هم زدن همه ی کتابارو تا اخرش خونده بودم و داشتم امتحانات پایان سال رو میدادم.دوباره تابستون و استراحت و تفریح ...

یادمه مامانم روز اول مدرسه ها , وقتی کلاس اول بودم به من گفت که تو یه چشم به هم زدن همش تموم میشه و بزرگ میشی .هر وقت بچه های بزرگتر رو میدیدم با خودم میگفتم که کی میشه منم بزرگ شم برم دانشگاه ... حالا بزرگ شدم... خیلی بزرگ... اونقدر که دلم میخواهد

دوباره کودک بشم...

کودکی ۱۰ ساله بودم... شاد و خرم... چست و چابک...

خوزه .....

josemourinho22 — Sun, 30 Aug 2009 22:18:20 GMT

سلام دوستان

چند وقتیه از خوزه خبری نیست تو وبم.

اینم یه سری عکس از خوزه و خانواده اش.

روزهای بر باد رفته ...

josemourinho22 — Sun, 09 Aug 2009 18:43:17 GMT

سلام دوستان خوبم

شاید بگین چرا روزهای بر باد رفته ... خوب حق دارم دیگه .از اول تابستان تا حالا برنامه هایی که برای تابستان داشتم یا اصلا انجام ندادم یا نصفه کاره مونده.اخه اصلا نمی دونم این تابستون چه خاصیتی داره هر کاری می خواهی بکنی انگار یه جورایی نمیشه.زمان درس و سال تحصیلی وقت خیلی زیاده ولی تو تابستون صبح به زور ساعت 9 بلند میشی از خواب تا 10 ول می چرخی بعد پای تلویزیون تا دم ناهار بعد تا 5 بخوابی دوباره یا پای تلویزیون یا پای کامپیوتر تا دم شام بعد هم دوباره پای تلویزیون تا موقع خواب . همش ول می چرخی.
اخه اینم شد زندگی.من کلی برنامه داشتم تو یه چشم به هم زدن 1ماه و نیم گذشت .

اصلا حوصله درس ندارم.خدا کنه تا دوباره درسها شروع بشه حال و حوصله من سر جاش بیاد.
دیروز اینتر بازی داشت .چند بار خوزه جونم رو نشون داد .بیچاره خوزه چه پیر شده .شده پوست و استخون .چشماش داره در میاد.همهش میترسم به پنجاه نرسونده سنگکوب کنه.

خیلی هم بداخلاق تر شده.بیچاره زنش نمیدونم زنش طلاق گرفت یا نه. ولی فکر نکنم چون حلقه دستش بود.
دیروز اینتر از لاتزیو باخت البته مهم نیست خوزه جونم امسال قهرمان جام باشگاهها میشه به کوری چشم حسودان.

امروز چلسی جونم منچستر رو لوله کرد .حال کردم.تا باشن منچستریا انقدر پررو نشن.البته دیگه مثل اونوقتها چلسی رو دوست ندارم چون خوزه جونم که دیگه تو چلسی نیست.اینم فقط به خاطر لمپارد و دروگبا و جان تری و پیتر چکه.وگرنه که دلم از ابرام پره.
خوب این تابستونم که مثل برق میگذره و حسرت به دلمون میذاره.البته ما دو تا مسافرت توپ رفتیم جاتون خالی حال داد.ولی خدا کنه تابستون بیشتر کش بیاد.همچین دیر بگذره.تا حسابی خوش بگذرونیم.
خوب فعلا دیگه حرفی ندارم تا بعد.

عکس های سامول جان

josemourinho22 — Sat, 18 Jul 2009 09:39:58 GMT

بقیه در ادامه مطلب

یه خبر باور نکردنی...

josemourinho22 — Sat, 04 Jul 2009 18:44:18 GMT

بحراني بزرگ در زندگي سرمربي اينترميلان

همسر مورينيو به خاطر دروغگويي درخواست طلاق داد

خبرگزاري فارس: همسر سرمربي پرتغالي تيم فوتبال اينترميلان ايتاليا به علت دروغگويي وي قصد طلاق دارد.

به گزارش خبرگزاري فارس و به نقل از روزنامه كوريرو دامانها پرتغال، ماتيلد همسر خوزه مورينيو در ابتداي هفته جاري از طريق وكيل خود، درخواست طلاق ارائه داده است.
در اين درخواست ماتيلد كه حدود دو دهه قبل با مورينيو 46 ساله ازدواج كرد و دو فرزند به اسامي متيد 11 ساله و ماريو 7 ساله دارد، توضيح داده و دليل آورده كه از عدم صداقت همسرش به تنگ آمده و نمي تواند ديگر با وي به زندگي مشترك ادامه دهد.
در اين درخواست عنوان شده كه از حدود 4 سال قبل‌، خوزه مورينيو بناي عدم راستگويي با وي را گذاشته و اوقات فراغت خود را همراه با خانواده سپري نكرده است.
با انتشار اين خبر گفته مي شود مورينيو در ايامي كه بايد براي فصل آينده تمركز كند،‌ درگير هياهو و جنجال شده است.
اين مربي پرتغالي در سال 2008 وارد تيم اينترميلان شد و مقام قهرماني را كسب كرد. وي تا قبل از حضور در كالچو ايتاليا مربيگري را در تيم هاي چلسي انگليس، پورتو، ليرا و بنفيكا پرتغال تجربه كرد.
خوزه مورينيو در سال 1989 در حالي كه قدم در 26 سالگي مي گذاشت با همسرش كه دانشجو دانشگاه ستوبال بود، ازدواج كرد. اين زوج 7 سال پس از ازدواج خود صاحب اولين فرزند خويش كه دختري به نام متيد است، شدند. پس از او پسرشان؛ خوزه ماريو چهار سال بعد به دنيا آمد.
باتولد دومين فرزند مورينيو و مطرح شدن وي در مربيگري رسانه هاي پرتغال هميشه از اين مربي به عنوان كسي كه صاحب يك خانواده مستحكم و حامي است،‌ ياد كردند.
مورينيو در تاريخ 23 مارس سال جاري كه دانشنامه افتخاري دانشگاه فني ليسبون را اخذ كرد، كسب اين عنوان را مرهون تلاش هاي بي شائبه همسرش خواند اما اينك به فاصله چند ماه گرفتار بحران بزرگ خانوادگي شده است.

اخییییییییییییش ... تموم شد ...

josemourinho22 — Wed, 24 Jun 2009 16:32:18 GMT

سلام دوستای خوبم

تازه همین دیروز امتحاناتم تموم شد.خیلی خسته شدم .این ترم خیلی درسام سنگین بود.حالا یه استراحت کامل میکنم.برای تابستون برنامه های زیادی دارم که باید انجام بدم. خدا کنه به همشون برسم.

دلم برای خوزه جونم هم خیلی تنگ شده خیلی وقته ندیدمش.دیگه حال و حوصله فوتبال و این چیزها رو ندارم .اینم از ایران که حذف شد تا پنج سال دیگه باید بشینم ببینیم ایران میتونه بره جام جهانی یا نه.

از اوضاع و احوال چه خبر؟ این روزها خبرهای زیادی است.

وقتی به عقب برمیگردم میبینم که چه دورانی رو سپری کردم.اون روزهای اول که رفته بودم خوابگاه همش ارزو میکردم ای کاش تابستون تموم نمیشد. هی میگفتم این زمان هم میگذره دوباره تابستون میشه...و الان دوباره تابستون شده و من تعطیل شدم ...راحت شدم.سخت بود ...خداییش سخت گذشت.بدون عارفه ...همیشه با هم بودیم ...هیچ وقت از هم جدا نمیشدیماما حالا...

هفته ای یکبار هم صدای همدیگر رو نمیشنویم هر دو گرفتاریم.بالاخره این انتخاب خودمون بود هر کسی باید راه خودش رو میرفت.زندگی همینه باید جلو برو نباید کم بیاری باید بری دنبال خواسته هات دنبال عشقت .دنبال هدفت.هر کسی توی زندگیش هدفی داره که باید برای اون هدف تلاش کنه .هر چه هدف بزرگتر تلاش و سختی هم بیشتر...هر که بامش بیش برفش بیشتر...

حکایت منه ...بالاترین جایگاه رو میخواهم و ین جور مینالم ...از سختیها ...از زمانه ...از روزگار .اخه خیلی سخته تلاش بکنی و همش زحمت بکشی اخرش..

ول کنین چرا این حرفا رو میزنم...خودم این راه رو انتخاب کردم.کسی مجبورم نکرد.پس باید با تمام وجودم ایستادگی کنم تا به هدفم برسم...توکل بر خدا...

سعی میکنم توی تابستون بیشتر بیام و مطلب بنویسم.

یا علی ...

تولد تولد تولدم مبارک تولد تولد تولدم مبارک

josemourinho22 — Sun, 22 Mar 2009 08:55:27 GMT

سلام دوستای خوبم
امروز من 19 ساله شدم.
اخ جونمی ...خیلی خوشحالم ... بهترین روز تولد رو دارم.دوم فروردین.

تولد ... تولد ... تولدم مبارک

امروز مطالب خیلی قشگی رو براتون میذارم.

هرسال وقتی شب۲ فروردین هزاران شهاب به سمت زمین هجوم میاوردن از خودم می پرسیدم چه اتفاقی افتاده که آسمونیا میخوان خودشونو به زمین برسونن؟.... و امسال فهمیدم اونا به پیشواز حضور مسافری میان که در روز ۲ فروردین زمینو با گامهای مهربونش نوازش کرد تا سفرشو از خودش به خدا شروع کنه

((ما همسايه ی خدا بوديم))

شايد مرا ديگر نشناسی، شايد مرا به ياد نياوری. اما من تو را خوب می شناسم. ما
همسايه ی شما بوديم و شما همسايه ی ما و همه مان همسايه ی خدا
يادم می آيد گاهی وقتها می رفتی و زير بال فرشته ها قائم می شدی و من همه ی آسمان را دنبالت می گشتم؛ تو می خنديدی و من پشت خنده هايت پيدايت می کردم
خوب يادم هست که آن روزها عاشق آفتاب بودی. توی دستت هميشه قاچی از خورشيد بود. نور از لای انگشتهای نازکت می چکيد. راه که می رفتی ردی از روشنی روی کهکشان می ماند
يادت می آيد؟ گاهی شيطنت می کرديم و می رفتيم سراغ شيطان. تو گلی بهشتی به سمتش پرت می کردی و او کفرش در می آمد. اما زورش به ما نمی رسيد. فقط می گفت: همين که پايتان به زمين برسد می دانم چطور از راه به درتان کنم
تو، شلوغ بودی، آرام وقرار نداشتی.آسمان را روی سرت می گذاشتی و شب تا صبح از اين ستاره به آن ستاره می پريدی و صبح که می شد در آغوش نور به خواب می رفتی
اما هميشه خواب زمين را می ديدی. آرزوئی روياهای تو را قلقلک می داد.دلت می خواست به دنيا بيائی. و هميشه اين را به خدا می گفتی. وآن قدر گفتی و گفتی تا خدا به دنيايت آورد. من هم همين کار را کردم، بچه های ديگر هم؛ ما به دنيا آمديم و همه چيز تمام شد
تو اسم مرا از ياد بردی و من اسم تو را
ما ديگر نه همسايه ی هم بوديم نه همسايه ی خدا
.......ما گم شديم و خدا را گم کرديم
دوست من، همبازی بهشتی ام!نمی دانی چقدر دلم برايت تنگ شده. هنوز آخرين جمله ی
:خدا توی گوشم زنگ می زند
از قلب کوچک تو تا من يک راه مستقيم است. اگر گم شدی از اين راه بيا. بلند شو
از دلت شروع کن
شايد دوباره همديگر را پيدا کرديم

بوی عیدی ... بوی کاغذ رنگی ...

josemourinho22 — Wed, 18 Mar 2009 14:28:12 GMT

درود بر اصیل زادگان ایران زمین.

سال نو همگی پیشاپیش مبارک.

دوباره عید اومد و من خیلی خوشحالم .من عاشق عیدم.عاشق لحظه سال تحویل .من و خانواده ام کنار هم و کنار سفره هفسینی که خودم میچینمش میشینیم و همه منتظر حلول ماه سال جدید هستیم .همه ایرانیهای سراسر ایران در کنار خانواده هایشان هستند و همه شادند .

وقتی تلویزیون سال جدید رو اعلام میکنه اون لحظه یه لحظه رویاییه.من عاشق این لحظه هستم.کاش عید هیچ وقت تموم نشه.کاش همیشه همه جا خوشی باشه.کاش دوباره ایران ایران باستان بشه.

همه مردم ایران بدون تفاوت دینی و مذهبی عید نوروز راجشن میگیرن.عید نوروز مربوط به همه مردم ایران میشه و همه مردم ایران حق شادی دارن بر خلاف دیگر جشنها که در واقع فقط مربوط به عده خاصی از مردم ایران میشود اما عید نوروز شب یلدا و چهارشنبه سوری مربوط به همه مردم ایران میشه.

اگه تاریخ ایران را نگاه کنیم متوجه میشویم که ایران سراسر جشن و سرور بوده هر ماه نام ان ماه با یکی از روزها برابر میشده و اونروز را جشن میگرفتند.مثل جشن اسپندگان که به سپندارمز هم معروفه و روز عشق ایرانی و رزوز مادر هست.که متاسفانه ایرانیها روز ولنتاین را که هیچ مناسبتی با ایرانیها نداره را به جای این روز که کاملا ایرانی و کهن هست جشن میگیرند.به امید انکه ایران دوباره ایران گردد.

سال خوبی داشته باشین دوستان .امیدوارم سال خیلی خوبی برای همه مردم ایران در سراسر دنیا باشه.عیدتون مبارک و به همتون خوش بگذره. عیدی ما هم یادتون نره.

درد دل

josemourinho22 — Mon, 09 Feb 2009 10:42:18 GMT

سلام دوستای خوبم

هنوز ترم جدید شروع نشده منم فعلا حوصله درس رو ندارم.میخوام بیشتر استراحت کنم .

بچه ها هم رفتن خونه هاشون .تو خوابگاه یه گربه داریم که وقتی میریم طرفش دنبالمون میاد خیلی گربهه پررو و نترسه .یه شب شام قرمه سبزی داشتیم دنبالمون کرده بود که بهش گوشت بدیم منم یه تیکه براش انداختم.بیچاره خیلی گشنش بود.همچین گوشت رو خورد.

اتفاقات زیادی برام افتاد این ترم تجربه خوبی بود.خیلی چیزها رو فهمیدم.

دلم برای دوستام تنگ میشه .بچه های خوابگاهی با هم دوستن و بچه هایی که مال اون شهرن باهم.البته دخترها اینطورین ولی پسرها نه.ما ۸ تا دختر خوابگاهی هستیم و ۴ تا پسر خوابگاهی خیلی جالبه نه.

ما مجبور بودیم به ساز اونا برقصیم.مثلا بچه های مهندسی کشاورزی عید قربان تا غدیر رو تعطیل کردن ولی بچه های مسخره کلاس ما گفتن میان.

با همه خوبیها و بدیهاش گذش.همش خاطره شد.

راستی دیگه از این به بعد میتونم بیشتر بیام.نمیدونم چندم اسفند اینتر و منچستر بازی دارن دلم برای خوزه هم تنگ شده.

یه سری از عکسهای خوزه با خانواده اش که رفتن تعطیلات جدیدا گیر اوردم.

ادامه مطلب

درخصوص سوال آقای احمد ولی زاده باید بگم که من یه جا خوندم که خوزه دکترای فیزیک داره.از یه فرد دیگه شنیدم که روانشناسی خونده.خودم هم هنوز نمی دونم.